Jakie mogą wystąpić powikłania po plastyce pochwy?

Na zabiegi z zakresu ginekologii estetycznej decyduje się coraz więcej kobiet. Jednym z najczęściej wykonywanych jest plastyka pochwy, która w terminologii medycznej określana jest także jako waginoplastyka. Celem zabiegu jest zwężenie wejścia do pochwy poprzez wycięcie uszkodzonych i zwiotczałych tkanek. Waginoplastyka jest procedurą chirurgiczną często stosowaną u kobiet po więcej niż jednym porodzie, które podczas nich doznały pęknięcia i/lub rozciągnięcia pochwy oraz krocza. Operacja plastyczna pochwy i krocza niekiedy jest jedynym rozwiązaniem umożliwiającym poprawę codziennego funkcjonowania, a także intensyfikację doznań w trakcie seksu. Niemniej jednak waginoplastyka, podobnie jak każdy inny zabieg, wiąże się z wystąpieniem komplikacji i powikłań pooperacyjnych, a niekiedy nawet z nieudaną plastyką pochwy.

 

Waginoplastyka a ryzyko powikłań

Plastyka pochwy stanowi najczęściej wykonywaną procedurę chirurgiczną z zakresu ginekologii estetycznej. Zazwyczaj nie jest operacją izolowaną – poza plastyką pochwy wykonywana jest jednoczasowo plastyka przedsionka pochwy oraz krocza (waginoperineointroitoplastykę). Operacja ginekologiczna, jak każdy zabieg chirurgiczny łączy się z możliwością wystąpienia niepożądanych skutków ubocznych. Niemniej jednak należy wskazać, że ryzyko pojawienia się powikłań i komplikacji pooperacyjnych jest niewielkie.

 

Do najczęstszych skutków ubocznych plastyki pochwy zalicza się obrzęki, ból pooperacyjny, krwawienie, zasinienia skóry krocza, swędzenie czy zaburzenia czucia w operowanej okolicy. Ponadto, pojawić się może zgrubienie podskórne, przerost blizny, zapalenie pochwy czy grzybica po operacji. U niektórych pacjentek po zabiegu wystąpić może gorączka i pieczenie operowanych okolic intymnych. Warto również wskazać, że po plastyce pochwy szczególnie łatwo jest o infekcję. Wynika to z umiejscowienia rany blisko odbytu i flory bakteryjnej waginy. Z tego powodu niezwykle ważne jest zachowanie wzmożonej higieny okolic intymnych – umożliwia to zminimalizowanie ryzyka wystąpienia stanu zapalnego i infekcji pochwy po operacji ginekologicznej. Dodatkowo w otoczeniu cięcia może wytworzyć się krwiak – na ogól nie stanowi on jednak dużego problemu. Waginoplastyka niekiedy wiąże się z upławami (wyciekiem wydzieliny o nieprzyjemnym zapachu) lub wręcz przeciwnie – suchością pochwy. Niektóre pacjentki po waginoplastyce uskarżają się także na ból nóg lub dolegliwości bólowe w pachwinie.

 

Powikłania po plastyce tylnej ściany pochwy

Plastyka tylnej ściany pochwy obarczona jest ryzykiem rozwoju nieprawidłowości trzymania stolca. Skutkiem ubocznym w tym przypadku są czasowo występujące zaparcia. W nielicznych przypadkach plastyki tylnej ściany pochwy dochodzi do uszkodzenia odbytnicy, czego wynikiem jest ból odbytu.

 

Powikłania po plastyce przedniej ściany pochwy

Komplikacje po plastyce przedniej ściany pochwy skutkować mogą infekcją pooperacyjną. Celem uniknięcia infekcji często stosowane są antybiotyki, które podawane są przed zabiegiem. Skutkiem ubocznym plastyki przedniej ściany pochwy są także infekcje pęcherza moczowego, które występują u około 6% pacjentek po zabiegu (ryzyko wystąpienia tego typu powikłań jest większe w sytuacji, kiedy założony jest cewnik do pęcherza). Objawem infekcji jest uczucie pieczenia, kłucia podczas oddawania moczu i częstomocz. Niekiedy może dojść do uszkodzenia pęcherza lub moczowodu. Co więcej, z operacją wiąże się ryzyko pojawienia się problemów z oddawaniem moczu. Po zabiegu wypadania przedniej ściany pochwy może wystąpić wysiłkowe nietrzymanie moczu, które spowodowane jest wyprostowaniem cewki moczowej. Ponadto skutkiem ubocznym zabiegu mogą być problemy z seksem, które wiążą się z bólem związanym z penetracją. Plastyka pochwy obarczona jest także ryzykiem pojawienia się zrostów, które mogą skutkować zespołem zbliznowaciałej pochwy. Niemniej jednak do tego typu powikłań dochodzi niezwykle rzadko.

 

Decydując się na zabieg plastyki pochwy, warto wiedzieć, czym jest waginoplastyka i z jakimi powikłaniami się wiąże. Niezwykle istotna jest również konsultacja lekarska, podczas której możliwe jest omówienie alternatywnych sposobów zwężenia pochwy. Waginoplastyka bowiem nie jest jedyną i konieczną metodą u kobiet, u których rozluźnienie tkanek jest niewielkie.

O autorze

Michał Barwijuk

 

Doświadczenie:
Michał Barwijuk ukończył Warszawski Uniwersytet Medyczny. Jest ginekologiem plastycznym oraz specjalistą położnictwa i ginekologii. 

Przez prawie dekadę pracował na oddziale Położnictwa, Chorób Kobiecych i Ginekologii Onkologicznej Szpitala MSWiA w Warszawie.

Współorganizator szkoleń i wykładowca dla lekarzy z zakresu ginekologii plastycznej, estetycznej i rekonstrukcyjnej. Organizator szkoleń i wykładowca z technik operacyjnych i rekonstrukcyjnych w ginekologii plastycznej oraz z małoinwazyjnych technik takich jak: lasery, terapie ultradźwiękami, osoczem bogatopłytkowym, fibryną, kwasem hialuronowym i innymi w małoinwazyjnej ginekologii plastycznej. Ukończył prestiżowe szkolenie w Instytucie Ginekologii Estetycznej i Rekonstrukcyjnej na Florydzie (USA).

Współautor dwóch książek:
„Ginekologia Plastyczna – Chirurgia narządów intymnych kobiety – M. Goodman wydanej w kwietniu 2018 r. jako I wydanie polskie przez PZWL
„Techniki małoinwazyjne w ginekologii plastycznej” wydanej w październiku 2018 r. przez PZWL

Autor i współautor oraz badacz licznych badań naukowych i eksperymentalnych z dziedziny ginekologii plastycznej i estetycznej.

Osiągnięcia lekarza:
Do głównych osiągnięć dr. Michała Barwijuka można zaliczyć znaczny udział we wdrażaniu najnowszych technologii medycznych (autor i współautor oraz badacz w licznych badaniach naukowych i eksperymentalnych z dziedziny ginekologii plastycznej i estetycznej). Jest również współorganizatorem szkoleń dla lekarzy z zakresu ginekologii plastycznej i rekonstrukcyjnej podczas których przeszkolił blisko 400 lekarzy. Warsztaty umożliwiają kursantom podwyższanie kwalifikacji z dziedziny ginekologii plastycznej zarówno w teorii, jak i w praktyce. Podczas szkoleń uczestnicy poznają techniki zabiegowe takie jak liporedukcja wzgórka łonowego i wewnętrznej powierzchni ud, waginoperineointroitoplastyka (plastyka pochwy, przedsionka pochwy i krocza), labiominoro i labiomajoroplastyka (plastyka warg sromowych mniejszych i większych) czy hoodofrenuloplastyka (plastyka napletka i wędzidełka łechtaczki). Prowadził też szkolenia w Centrum Edukacji Medycznej (CEMED) na preparatach nieutrwalonych.

Wielokrotnie był zapraszany do grona wykładowców najbardziej prestiżowych wydarzeń naukowych m.in. „III Europejski Kongres Ginekologii Estetycznej – ESAG” w Londynie, „Generation, Regeneration Biobridge European Conference” w Wenecji, „I Światowy kongres Ginekologii Rekonstrukcyjnej i Estetycznej” – RECOGYN w New Delhi, czy „World Congress of the International Society of Cosmetogynecology” w Stanach Zjednoczonych z wykładami z zakresu wykorzystania osocza bogatopłytkowego w małoinwazyjnej ginekologii plastycznej oraz terapii ultradźwiękami (HIFU).

Uczestniczył w wielu szkoleniach z zakresu ginekologii plastycznej w Stanach Zjednoczonych, Włoszech i Anglii.

Jest również współredaktorem naukowym książki pt. „Ginekologia Plastyczna – Chirurgia narządów intymnych kobiety – M. Goodman wydanej w kwietniu 2018 r. jako I wydanie polskie przez PZWL oraz książki „Techniki małoinwazyjne w ginekologii plastycznej” wydanej w październiku 2018 r. przez PZWL

Publikacje:
„Zastosowanie osocza w ginekologii plastycznej i rekonstrukcyjnej”, czasopismo naukowe Polskiego Towarzystwa Ginekologii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej (01/2018)
„Historia ginekologii plastycznej” Czasopismo naukowe Polskiego Towarzystwa Ginekologii Plastycznej i Rekonstrukcyjnej (02/2018) „Invasive aesthetic gynecology trends in Poland between 2010 and 2016: multicenter Experience” An International Journal of Surgical Reconstruction JPRAS (06/2018)
„Wykorzystanie osocza bogatopłytkowego w ginekologii plastycznej i rekonstrukcyjnej” – Analiza przypadków w ginekologii i położnictwie PZWL nr 3/2017
„Zastosowanie systemu Vaginal narrower” – Analiza przypadków w ginekologii i położnictwie PZWL nr 4/2015 „Skuteczność i tolerancja morfiny podanej dożylnie metodą PCA (analgezja kontrolowana przez pacjenta) u pacjentek po cięciach cesarskich” Ginekologia Polska 6/2015

 

Godziny przyjęć:
poniedziałek | 9.00 – 10.00
wtorek | 14.30-18.30
środa | 9.00 – 10.00
czwartek | 9:00-14:00

*Powyżej wymienione godziny nie są sztywnymi ramami czasowymi a każda wizyta powinna być ustalona telefonicznie lub mailowo
*Inne godziny przyjęć ustalane są indywidualnie